Turkije en de Europese Unie

De toetreding van Turkije tot de Europese Unie wordt niet meer eindeloos gerekt. Er moet een definitieve datum komen waarop dit land onder duidelijke voorwaarden kan toetreden. De Europese Unie heeft een grote fout gemaakt door eerst Cyprus toe te laten en vervolgens het hen rivaliserende land niet.

Ook een eind moet worden gemaakt aan het opportunisme van de Europese Unie tegenover Turkije, waardoor Turkije wel wordt gebruikt vanwege de strategische ligging in NAVO-verband. De Europese Unie dient aan te tonen dat zij met het verlenen van het lidmaatschap aan Turkije definitief wenst af te rekenen met de heersende islamofobie. De Europese Unie heeft voordeel van de toetreding van Turkije door de nieuwe economische markten, want via Turkije kan het zijn economische grenzen versterken tot de Oostbloklanden en de Arabische Unie.

Hiertegenover staat dat Turkije haast moet maken met de aangekondigde hervormingen door ze ook daadwerkelijk toe te passen. Het land moet leren de rechten van de burgers en verschillende bevolkingsgroepen te respecteren. De soevereiniteit van de grenzen van andere landen mag niet aangetast worden. De rechterlijke macht moet in staat worden gesteld zelfstandig en onder democratische controle te functioneren. Er moet een duidelijke scheiding blijven tussen de militaire macht, religie en de politiek en er moet sterk worden afgerekend met de heersende corruptie en het extreem nationalisme. Dit land dient deze hervormingen vooral in te voeren voor zijn eigen ontwikkeling en niet per definitie om toe te treden tot de Europese Unie.