Betere welzijns- en gezondheidszorg

Zorg die voor iedereen goed en toegankelijk is
De Nederlandse zorg is ziek. Neoliberale maatregelen hebben haar in een positie gebracht waarin de managers zichzelf salarissen toebedelen niet in verhouding staan met de geleverde prestatie. Het grote graaien heeft ook toegeslagen in de gezondheidszorg.Daarnaast heerst er in Nederland massale onvrede over de premies van het ziektekostenverzekering. Jaarlijks maken we nu mee dat de ene forse prijsstijging na de andere wordt aangekondigd door de verzekeraars. Gemiddeld gaat in 2008 de premie met € 120,- per jaar omhoog. Daardoor dreigt het vrijwel onbetaalbaar te worden.

De invoering van het nieuwe zorgstelsel had een ronduit curieuze neoliberale smoes en een mantra. De smoes was dat mensen die met een loonsverhoging door de ziekenfondsgrens heengaan, krijgen te maken met een veel duurdere verzekering en gaan er per saldo soms duizend euro op achteruit. Dit betrof slechts een relatief kleine groep mensen. Nu moeten honderdduizenden voormalige ziekenfonds-patiënten honderden euros per jaar meer betalen. Het pakket is er op achteruit gegaan.
Twee verzekeringssystemen naast elkaar is ook duur en ondoelmatig, en de vrij markt kan het beter en goedkoper was de mantra. We weten nu wel beter. Wij zijn bedonderd. Wij vinden dat de premie fors omlaag kan. Het moet inkomensafhankelijk worden, zodat de sterkste schouders de grootste lasten dragen.

Voormalig minster Hoogervorst in een televisie-interview:
Journalist:” In het begin van uw ministerschap zei u: ‘Marktwerking gaat leiden tot goedkopere zorg.’ U doelde op de macrokosten van de zorg. Maar dat blijkt niet het geval.“
Hoogervorst: “Niet zo snel. Als dat echt zo makkelijk was, had ik meteen de hele ziekenhuisproductie vrijgegeven.”
Journalist: “U hebt dat wel beweerd.”
(Op de achterwand verschijnt een ZorgVisie-cover. ‘Interview minister Hoogervorst: Via marktwerking naar goedkopere zorg’)
Hoogervorst: “Ja, dat is jullie samenvatting. Dat is overigens wel mijn hoop, maar het is ietsje te simpel. Ik denk dat je via marktwerking tot een betere prijs-kwaliteitverhouding kan komen. Die zorg wordt heus niet goedkoper, maar het stijgingspercentage van de kosten van zorg is gehalveerd in mijn periode en ik denk dat je dat ook wel kunt voortzetten, maar dan moet er meer prestatiedwang komen op kwaliteit en op prijs.”

Zelfs ministers geven het dus toe. Het is inmiddels bewezen dat de markt het zeer zeker niet goedkoper kan. De overheid moet weer de regie in de zorg oppakken en marktwerking terugdringen.
Wij opteren voor een radicale en doorgedreven uitbouw van de thuiszorg en de thuisverpleging voor een maximaal aantal patiënten. De thuiszorg moet gezien worden als een raakvlak waar medische zorg en psychosociale zorg elkaar ontmoeten en in elkaar worden gepast. Hierbij moet echter te allen tijde voorkomen worden dat thuiszorg, zoals dat in het verleden steeds is gebeurd, wordt misbruikt als pure besparingsmaatregel van hospitalen en rust- en verzorgingstehuizen, die de zorg voor de zieke opnieuw overdragen aan “de familie”, vaak de vrouw in het gezin.

Steeds meer mensen wenden zich af van de “reguliere” geneeskunde en richten zich tot alternatieve geneeswijzen. Van deze geneeswijzen is het niet duidelijk of hun relatief maar nauwelijks te miskennen therapeutisch succes te wijten is aan de aard zelf van hun geneeswijze, dan wel aan het feit dat ze meer aandacht hebben voor de persoon in zijn totaliteit en ze daardoor dus op een grotere trouw aan de therapie kunnen rekenen of op een sterker placebo-effect. Wat wel duidelijk is, is dat veel mensen baat hebben bij alternatieve geneeswijzen. Voor de overheid ligt hier een taak om -net als in de reguliere geneeskunst- ervoor te zorgen dat mensen niet in aanraking komen met kwakzalvers. We vragen dan ook een realistische benadering van de alternatieve geneeswijzen.