HET MOET NIET GEKKER WORDEN.
Door Jan Boelens
Ondernemers hebben bekend gemaakt, arbeidsongeschiktheid, niet veroorzaakt door het werk, niet meer door te betalen.
Nu is dit niet nieuw, daar zij deze plannen al vaker op tafel hebben gelegd. Omdat zij zien en merken dat de werknemers steeds meer verslechteringen van hun pikken proberen ze het opnieuw. Zo wordt nog steeds beweerd dat de broekriem moet worden aangehaald. Dit om de concurrentiepositie niet te verzwakken. Er is geen geld voor loonsverhogingen. Kijk maar naar de moeizame acties van politie en treinpersoneel en anderen. En dat terwijl wij een van de rijkste landen van Europa zijn.
Dit schijnt niet te gelden voor salarissen van topmanagers, want die rijzen de pan uit, En dan heb ik het nog niet over de riante oprotpremies gehad.
De regering stelt wel minimum- en jeugdsalarissen vast. Waarom dan niet van de top inkomens? Dit getuigd van lafheid, dames en heren, van de Tweede Kamer!
Het lijkt wel of werkgevers terug verlangen naar het begin van de 20e eeuw. Als een arbeider een bedrijfsongeval kreeg, keek de werkgever hoe laat hij tussen de aandrijfriemen was gekomen. Tot die tijd kreeg de weduwe betaald en geen cent meer.
Wat ze nu eigenlijk willen is dat er gestopt wordt met vrijetijdsbesteding en hobby's waarbij je blessures kunt oplopen. Bij voetballen kun je onderuit geschopt worden. Klussen in huis is ook gevaarlijk, want je kan van het huishoudtrapje vallen. Mogen we dan alleen maar een kaartje leggen of een spelletje dammen?
Ondernemers slaan zich graag op de borst door te zeggen dat ze maatschappelijk goed bezig zijn en oog hebben voor de mensen en het milieu.
Eerlijk gezegd, zien ze de mensen alleen als een productie factor. En als de rest niet in hun straatje past zal het ze een worst zijn.
Wanneer komen wij nu eens in opstand om deze praktijken te stoppen, en te streven naar een socialere maatschappij en eerlijker verdeling van het nationaal inkomen?
