De krenten in de pap
Door: Sjoerd van Leent
Ik Ben Onschuldig! Werkelijk?
Laatst lees ik een artikel op de website van NU.nl naar aanleiding van
de recente houding van Israël ten opzichte van het ICC (het
Internationaal Strafhof). Schokkend is hun houding ten opzichte van het
ICC nauwelijks te noemen. Met enig eenvoudig denkvermogen is goed te
begrijpen wat de werkelijke beweegredenen zijn van de staat Israël.
Het is daarom ook werkelijk onbegrijpelijk dat na vele decennia in
het Westen nog steeds niet mag worden gesproken over deze houding. Ik
vraag mij dan ook oprecht af hoever Israël het op de spits wil drijven.
Willen ze de problemen zover de spuigaten uit laten komen dat een
gewapend conflict in het Midden-Oosten jegens de staat Israël niet meer
te vermijden is?
Mijn vraag is dan ook, wat wil dit land? Gezegd wordt dat ze vrede
willen. Maar dat is in tegenspraak met de uitspraak omtrent het ICC.
Als Israël vrede wil, dan zouden ze juist elk onderzoek door de
Verenigde Naties goed laten keuren, om zo te laten zien dat hun
beweegreden goed te verdedigen zijn. Echter, door deze houding aan te
nemen kan er enkel maar een conclusie worden getrokken: Israël verbergt
iets. Het verbergt iets voor de Westerse en Arabische wereld.
Verkeerde Houding
Maar het zelfde gedrag van zaken verbergen is in het Midden-Oosten
niet vreemd. Niet alleen Israël doet een goede poging om in ieder geval
dit geloof aan te wakkeren. Een land als Iran is eveneens een
geweldenaar in het verbergen van hun doen en laten. Hier kunnen we
kijken naar het vermeende nucleaire programma of hun ontkenning van de
Holocaust. Of wat te denken van de lakse houding die Pakistan toont ten
opzichte van de aanslagen in India?
Geen van dit werkt positief voor een goede verstandhouding tussen
het Westen en het Midden-Oosten. Gebieden waar op dit moment de wonden
al groot genoeg zijn. En deze wonden lijken door onhandig handelen van
zowel de Westerse politiek als de Arabische politiek steeds groter te
worden en hierdoor ook steeds pijnlijker.
Als de huidige tendens zich voortzet dan zijn de gevolgen van het
politieke handelen van beide zijden niet te overzien. Wat ooit begonnen
is als een conflict over grondgebied heeft de potentie uit te groeien
tot een religieus conflict en in de historie is bekend dat dergelijke
conflicten vrijwel altijd veel slachtoffers eisen en gepaard gaan met
grootschalige oorlogvoering.
Denkfouten
In feite zijn we al met dergelijke oorlogvoering gestart en is het
de vraag of we het tij nog kunnen keren en in staat zijn om weer op een
veilige manier samen verder te kunnen. Maar hiertoe moet eerst een
cruciale denkfout worden vernietigd. Deze denkfout is het idee zelf
onschuldig te zijn. En dit geldt voor zowel de Westerse naties als de
Arabische naties.
Er zijn nog meer denkfouten. In het Westen wordt agressief
gereageerd op het gehalte waarmee de Arabische wereld zijn grootste
overtuiging lijkt te gebruiken om vergeldingsmaatregelen te kunnen
realiseren. Eveneens wordt in de Arabische wereld agressief gereageerd
op het gehalte waarmee de Westerse wereld zijn vrijheidsideaal lijkt te
gebruiken om precies dezelfde soort vergelding. De voornamelijk
Amerikaanse houding ten opzichte van Afghanistan en Irak is hier een
duidelijk voorbeeld van.
Een derde denkfout is te denken dat al deze verschillende
conflicten los van elkaar staan. De Anti-Islamitische houding binnen
het Westen en de Anti-Semitische en Anti-Westerse houding binnen het
Midden-Oosten is een direct gevolg van een opeenstapeling van problemen
die veroorzaakt zijn door acties die zowel mondeling als fysiek
ondernomen zijn door Arabische en Westerse prominenten.
Juist de brei aan conflicten die allemaal aan elkaar geknoopt
zijn, maakt het probleem haast onmenselijk moeilijk en lijkt het buiten
ons vermogen te staan om dit op te kunnen lossen. Het is als het ware
een kluwen touwen waarin decennia lang verschillende mensen knopen
hebben gelegd, die door een nieuwe generatie ongedaan gemaakt moeten
worden. De knopen moeten uit het touw. En daar moet snel mee worden
gestart.
Nieuwe generatie
De oude garde, politici uit de hele wereld, zijn mensen die nog
denken in het waanbeeld dat ze zelf alles kunnen oplossen. Daar wordt
onder verstaan: het inzetten van tanks, bommen, zelfmoordcommando's,
zenuwgas en wat dies allemaal meer zei.
Het is aan de nieuwe generatie, de jongeren van de hele wereld, om
een statement te maken richting dit verouderde en destructieve
denkbeeld. Haat kan niet met haat worden uitgeroeid, haat wakkert
alleen nog maar meer haat aan.
Ik vraag aan deze nieuwe generatie om met een passend antwoord te
komen op de problemen die zich tussen het Westen en het Midden-Oosten
hebben gemanifesteerd. Zijn wij in staat om in het komende decennium te
komen tot een oplossing die werkelijk leidt tot vrede?
En aan de oude garde – een dankwoord dat u ons, de jongeren – de krenten uit de pap laat halen!
