Asielzoekers harder aanpakken, kosten uitzetting verhalen op de uitgeprocedeerde, reisverbod uitgeprocedeerde voor de Europese unie, etc.
Door: Johannes Ten Dele
Allemaal kreten waaruit de onmacht blijkt van de gevestigde politiek. Het meeliften op de Wilders-sentimenten, waarbij de term “plagiaatpolitiek” erg goed op z’n plaats is. Waar zijn die partijen die zich onderscheiden, zichzelf durven te blijven, zich niet laten verleiden tot het bespelen van sentimenten. Een ontwikkeling dat overduidelijk laat zien, dat voor de meeste partijen diversiteit niet meer is dan een uithangbord ter wille van het bestaansrecht. De politiek is duidelijk aan het afglijden en zodoende vergrijpt het zich aan termen die de realiteit een loer draaien.
Wat echter aanzienlijk bedroevende is, is de wijze waarop het asielbeleid wordt aangeprezen als een eerbaar instrument, terwijl ieder ingewijde voldoende heeft meegekregen van de opmerkelijke praktijken die daar hebben plaatsgevonden. Hoe mensen letterlijk hun rechten zijn ontnomen, ten gunste van een demotiveringsbeleid. Een tijdperk wat maar liefst, let wel, 27 mensen direct en indirect het leven koste, het tijdperk “Verdonk”.
Als men nu kijkt naar deze opmerkelijke periode, waarin het asielrecht willens en wetens werd ontwricht, en dit vervolgens afzet tegen het resultaat. Maar ook het gegeven dat Nederland werkelijk wordt platgelopen door gelukszoekers uit de EU. Dan ontpopt zich hier het gegeven dat de logica binnen de politiek ver te zoeken is. Waar het echter werkelijk om gaat, is dat er sprake is van misstanden in de zin van overlast en criminaliteit en de relatie tussen deze en bepaalde groepen binnen de Nederlandse (samen)leving. Zodanig dat het idee wordt gewekt, dat het weren van asielzoekers hiervoor de oplossing is. Een denkwijze die men kan vergelijken met het verbieden van auto’s vanwege het hoog aantal verkeerslachtoffers, het demotiveren van relaties vanwege de crime de passion, het stopzetten van de economie vanwege de gevolgen van deze op het milieu, etc. Ook nu weer blijkt de politiek hardLeers. Schuwt het geen enkel methode of kreet om de kiezers gunstig te stemmen. Dit, terwijl de logica overduidelijk aangeeft dat praktisch nagenoeg onuitvoerbaar is.
Hoe lang nog moet de weldenkende lijdzaam toezien hoe ons land wordt ontwricht door een bestuurlijk systeem dat maar niet wil beseffen dat het een bepalende rol speelt in het ontstaan en instand houden van tal van problemen. Problemen die uiteindelijk weer op verkeerden worden verhaald. Wanneer bekent de politiek nu eindelijk schuld, om zodoende voor verbetering vatbaar te zijn?
