4 Mei
Door: Corin Plattel
Met vertwijfeling keek ik naar de beelden van 4 mei, de verstoorde stilte. De angst van de mensen, omdat 1 iemand iets riep. Dat er iemand iets riep heb ik in eerdere jaren ook gehoord. Maar er werd dan niet op gereageerd.
Ook, maar met meer dramatische gevolgen Koninginnedag vorig jaar, was het net als 4 mei een eenling, die naar wat ik heb begrepen zich niet thuis voelde in de maatschappij. De meneer van dit jaar was een zwervende man. Ook iemand die niet op een ‘normale’ manier deelneemt of kan nemen aan de gekte die deze maatschappij heet. Wat zegt dat ons? Zouden we niet alleen moeten analyseren wat er gebeurt maar ook waarom iets gebeurt? De symbolische redenen?
Mensen zijn bang gemaakt, bang geworden, door alle berichtgevingen over terrorisme. Terrorisme is een middel geworden om angst te creëren. Ik vraag me af of het bij zo’n aanslag gaat om de slachtoffers die gemaakt worden, als wel om de angst van mensen in stand te houden en te vergroten. Want angst maakt lam, en vervolgens kwaad, en woede vernietigt. Vernietigt liefde, vernietigt hoop. Vernietigt de mogelijkheid tot verandering, tot verbetering… Het enige wat daarmee gediend wordt zijn de zittende machten, de hebzucht, het egoïsme, het geld, en de ultieme macht.
Laten we meer kijken hoe we meer liefde kunnen toelaten in ons leven, hoe hoop ons kan verrijken en in beweging kan brengen. En ons niet meer laten verlammen door de angst.
