door: Duzgun Yildirim

Zowel provincies als de gemeenten zijn hard op weg met de verkoop van hun aandelen Essent. Alles onder het motto: "meer markt en minder overheid", "concurrentie maakt het goedkoper" en "betere dienstverlening".

Je zou je kunnen afvragen of dit een zelfevaluatie van de overheid betreft. Waarbij de overheid tot de conclusie is gekomen dat de marktwerking, die alleen winst voor  ogen heeft, een betere garantie biedt aan de burger als het gaat om dienstverlening en prijsverlaging, dan de overheid zelf. Of is er sprake van een te grote invloed van die partijen die vooral de marktwerking als geloof hebben, zoals VVD, PvdA en CDA, en de overheid zodanig negatief hebben beïnvloed dat zij in een depressie is terecht gekomen waardoor zij haar taken niet meer naar behoren kan verrichten?

Solidara is van mening dat zowel de nutsvoorzieningen, zoals water, gas en elektra, maar ook zorg en onderwijs waar de burger afhankelijk van is, het beste kunnen worden gegarandeerd door de overheid. Diezelfde overheid dient dan ook te beschikken over de regie. Marktwerking kan, maar mag niet ten koste gaan van de burgers. Bovendien, in de huidige situatie waarbij de aandelen nog in handen zijn van onze overheid, wordt de overheid er ook financieel beter van en kan zij de energiemaatschappij aanzetten tot meer groene energie dan wanneer dit in handen is van particuliere partijen.

De burgers hebben in de afgelopen jaren meer betaald dan nodig was. In het jaarverslag van 2008 concludeert Essent dan ook dat zij flink winst hebben gemaakt. Dit betekent dat bijvoorbeeld de provincie Brabant 887 miljoen en Overijssel 80 miljoen aan divident uitgekeerd zal krijgen. Omdat dit geld in handen komt van de overheid, ziet de burger er toch nog iets van terug. Maar bij verkoop van de aandelen zullen deze jaarlijkse inkomsten verdwijnen. De gemeenten en provincies krijgen een eenmalig een bepaalde prijs en daarmee houdt het op.

Er zijn dus redenen genoeg om deze belangrijke aandelen in nutsvoorzieningen niet te verkopen. Verkoop is niet anders dan de blunder van de eeuw, die de bestuurders -en daarmee de Nederlandse overheid- zullen maken.