ds Sarwar Eric
Ds. Eric is getrouwd met Rose. Zij kwam met haar ouders midden jaren zeventig naar Nederland. In die tijd zochten en vonden veel Pakistani werk in ons land. Sarwar kwam in 1982 om met haar te trouwen. Het was een gearrangeerd huwelijk, zoals gebruikelijk in Pakistan.
Sarwar Eric werd geboren in Karachi, de
hoofdstad van Pakistan, in 1958. Zijn ouders waren lid van The Church
of Pakistan, een samenwerkingsverband van anglicanen, methodisten,
lutheranen en presbyterianen. Hij ging naar een christelijke (Engelse)
lagere school en een islamitische middelbare school. Dat gaf eigenlijk
nauwelijks problemen: christenen en moslims gingen in die tijd vrij
redelijk met elkaar om.
Ds. Eric is bevestigd als
predikant van de Urdu gemeente. De gemeente hier telt 220 leden (60 gezinnen).
Ze vormen hier één gemeente omdat ze met weinigen zijn en omdat de
omstandigheden en het zoeken naar het ‘thuis-gevoel’ hen daartoe
stimuleren. Ongeveer 1% van de 30.000 Pakistani hier in Nederland
is Christen.
Het begon met diensten in een huiskamer in
Rotterdam. Later (1984) werd een gemeente gesticht. Na Rotterdam volgde
ook Amsterdam (1987). De Urdu gemeente vormt een wijkgemeente van de
Gereformeerde Kerken in Nederland. De ervaringen met deze speciale band
zijn positief. Ds Eric: “Het is goed voor ons als Pakistani, want op
deze manier vormen we toch samen onze eigen gemeente. Het is ook goed
voor de relatie met Nederland, want we beleven hierin de gemeenschap
met de Nederlandse Christenen.”
Zou dit een voorbeeld kunnen zijn
voor andere migrantenkerken? “Ja, want voor de opbouw van de
samenleving hebben migranten en Nederlanders elkaar nodig. Dat geldt
zeker ook voor de geestelijke kant hiervan.”
In Pakistan was Sarwar Eric metaalarbeider. Hij dacht ook in Nederland wel in dat vak aan de slag te kunnen komen, maar omdat hij niet zo goed Nederlands sprak, lukte dat niet meteen. Samen met zijn vrouw ging hij trouw op zondag naar een plaatselijke kerk. Hoewel hij wist dat er in Rotterdam meerdere Pakistaanse gezinnen waren, ontmoette hij hen daar niet. “Toen begon ik de gezinnen te bezoeken en vroeg ik waarom ze niet in de kerk kwamen. Het Nederlands bleek een probleem. Toen ben ik huisdiensten begonnen in het Urdu, de eigen taal.”
Het Dienstencentrum van de Gereformeerde kerken in Leusden adviseerde hem in Pakistan theologie te gaan studeren en zo geschiedde. In 1994 werd hij door de bisschop van Pashawar als predikant bevestigd.
Inmiddels zijn er kerkdiensten in Amsterdam (tweewekelijks) en Rotterdam (wekelijks). De mensen - wonend in heel Nederland - bezoeken de diensten. Behalve Pakistani ook hindoestaanse Surinamers: het Hindi verhoudt zich tot het Urdu als Vlaams tot Nederlands. De diensten worden gehouden in het Urdu.
Urdu is de officiële taal van Pakistan. Deze taal is het specifieke bindende element. Het Urdu wordt ook door sommige Surinamers en Indiërs gesproken. Enkele leden van de gemeente zijn uit deze landen afkomstig.
Stel Sarwar een vraag: seric@solidara.nl
